Σε κυνηγάει κι εσένα ο χρόνος;
Share
Το τελευταίο διάστημα ζούμε κοσμοϊστορικές στιγμές. Κλειστήκαμε μέσα, απομονωθήκαμε, αποχωριστήκαμε ο ένας τον άλλο, άλλαξε όλη η καθημερινότητά μας, δυσκολευτήκαμε οικονομικά κ.ά.
Όμως, για πρώτη φορά στη ζωή μας, είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας…..σα να σταμάτησε για λίγο ο χρόνος και δε γνωρίζαμε τι ώρα είναι, ποια μέρα είναι. Αυτό το πάγωμα του χρόνου μας έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα τον εαυτό μας, τον διπλανό μας, το παιδί μας, τις ανάγκες μας, τις πραγματικές μας επιθυμίες.
* Γράφει η Χριστίνα Γκουντώνα, Co-founder of AeliaPath Center for Holistic & Experiential Learning
Συνειδητοποίησα, λοιπόν, ότι πολλές φορές ξοδεύουμε πολύ χρόνο αναζητώντας την ευτυχία, ως αυτοσκοπό, ενώ ο κόσμος είναι γεμάτος θαύματα. Και μόνο που είμαστε ζωντανοί και αναπνέουμε από μόνο του όλο αυτό είναι ένα θαύμα. Όλοι τρέχουμε λες και μας κυνηγάει κάποιος, λες και υπάρχει κάτι καλύτερο ή κάπου καλύτερα να φτάσουμε. Άραγε, εκπαιδευτικοί και γονείς δίνουμε λεπτά ευεργετικής σιωπής στους εαυτούς μας; ΄Η ζούμε στη φασαρία των σκέψεων της καθημερινότητας;
Έχετε ποτέ αντικρύσει πώς χειρίζονται το χρόνο τα παιδιά; Τα παιδιά έχουν την ικανότητα να αχρονίζονται και να ζουν στο εδώ και τώρα. Αν παρατηρήσετε τα παιδιά, είναι τα πιο ευτυχισμένα πλάσματα στον κόσμο. Ας παραδειγματιστούμε και εμείς και ας γίνουμε το παιδί μέσα μας.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να βιαζόμαστε. «Δεν μπορώ να είμαι ήρεμος αυτή τη στιγμή, επειδή απαιτούνται και άλλες προϋποθέσεις για να είμαι ευτυχισμένος», αναφέρει ως παράδειγμα ο Thich Nhat Hanh στο βιβλίο του «Η Σιωπή». Άραγε, ζούμε στο εδώ και τώρα, ή μονίμως ζούμε στο παρελθόν και στο μέλλον, χαμένοι στις σκέψεις μας και στη φασαρία του μυαλού μας σε έναν ασταμάτητο, εσωτερικό διάλογο; Επίσης, ο Άγιος Παΐσιος χαρακτηριστικά αναφέρει «οι άνθρωποι συνέχεια βιάζονται, τρέχουν. Αυτήν την ώρα πρέπει να βρίσκονται εδώ, την άλλη εκεί, την άλλη πιο πέρα…Μέσα σε τόσο τρέξιμο πάλι καλά που θυμούνται τα ονόματά τους….! Ούτε τον εαυτό τους γνωρίζουν.»
Κατά τη διάρκεια της καραντίνας, πολλοί καταφέραμε να αχρονιστούμε, να ηρεμήσουμε, να δούμε ότι μπορούμε να χαθούμε στο χρόνο. Να πάμε μία βόλτα στη φύση, να παίξουμε με τα παιδιά μας, να φάμε με ηρεμία και να γευτούμε τις γεύσεις και τις μυρωδιές, να ενεργοποιήσουμε όλες μας τις αισθήσεις, που όταν τρέχουμε δεν εστιάζουμε σε όλες αυτές τις ωραίες προσλαμβάνουσες.
Ο Jacob Needleman, καθηγητής της φιλοσοφίας στο San Francisco, χαρακτηριστικά αναφέρει ότι «δεν είναι η ταχύτητα της αλλαγής η πηγή του προβλήματός μας με το χρόνο. Είναι το μεταφυσικό γεγονός, ότι το Είναι του ανθρώπου μειώνεται. Στον κόσμο μας, όπως και στον εαυτό μας, ο χρόνος εξαφανίζεται επειδή εμείς ξεχάσαμε να ενοικούμε συνειδητά στη ζωή μας, χάσαμε την ικανότητα να φέρνουμε συνειδητά την προσοχή μας στον εαυτό μας καθώς ζούμε τη ζωή μας.» Αυτό λοιπόν που έχουμε χάσει είναι ο με νόημα χρόνος.
Νέο έτος, ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί να μη ξεχάσουμε αυτό το δώρο που μας δόθηκε κατά τη διάρκεια της καραντίνας, ο ποιοτικός χρόνος. Να προσπαθήσουμε να δίνουμε νόημα στο χρόνο της ζωή μας.
Χριστίνα Γκουντώνα, Co-founder of AeliaPath “Center for Holistic & Experiential Learning”, Educational Visioner & Program Designer, Holistic Educator, Follower of Pedagogy for Love, Team Animator –Synthetiki Paigniodrasi Method
Δείτε ακόμα:
