Post main image

Σε αυτό το άρθρο ο κύριος Καλφούντζος Κωνσταντίνος, ερευνητής-εκπαιδευτής του Διεθνή Περιβαλλοντικού Οργανισμού “we4all” , απαντά στις ερωτήσεις του κοινού σχετικά με το περιβάλλον.

1.Πώς χτίζεται η περιβαλλοντική συνείδηση μέσα από την καθημερινότητα;

Η περιβαλλοντική συνείδηση δεν είναι κάτι μακρινό ή δύσκολο. Αρχικά ας θέσουμε στον εαυτό μας τα παρακάτω ερωτήματα: 

  • Νιώθω ότι η επαφή με την φύση μου προσφέρει ηρεμία, ανανέωση, ισορροπία και μια βαθύτερη σύνδεση με τον εαυτό μου, αλλά και τον κόσμο γύρω μου;
  • Θέλω τα παιδιά μου να ζήσουν σε έναν υγιή και βιώσιμο πλανήτη;
  • Μου αρέσει όταν ότι με περιβάλλει, είναι καθαρό;
  • Μπορώ και εγώ να βοηθήσω στην διατήρηση και όπου χρειάζεται στην αποκατάσταση των οικοσυστημάτων;  

Αν οι απαντήσεις μας, είναι ναι, τότε είμαστε ένα μικρό βήμα, όχι μόνο από το να χτίσουμε και να λειτουργούμε με περιβαλλοντική συνείδηση στην καθημερινότητά μας, αλλά και να μπορέσουμε ταυτόχρονα να ευαισθητοποιήσουμε και να συμπαρασύρουμε μαζί μας περισσότερους.  

Η περιβαλλοντική συνείδηση είναι τρόπος ζωής και χτίζεται μέσα από τις καθημερινές μας επιλογές, μικρές και μεγάλες, κάποιες με μεγαλύτερη προσπάθεια και κάποιες πιο εύκολα.

Όταν για παράδειγμα διαλέγουμε επαναχρησιμοποιούμενες υφασμάτινες τσάντες αντί για πλαστικές σακούλες.

Όταν δεν μας αρκεί να ανακυκλώνουμε, αλλά όταν προσπαθούμε να μειώσουμε γενικά τα απορρίμματά που παράγουμε.

Όταν φροντίζουμε ένα φυτό στο μπαλκόνι ή σβήνουμε ένα φως που δεν χρειάζεται να μένει αναμμένο.

Όταν προτιμούμε να κινούμαστε με τα πόδια ή το ποδήλατο αντί να χρησιμοποιούμε το αυτοκίνητο.

Όταν Κυριακή πρωί θα προτιμήσουμε μια βόλτα στο βουνό αντί για την καφετέρια. 

Μέσα από μικρές κινήσεις, καλλιεργούμε μια σχέση σεβασμού με τη Γη – και αυτό είναι το πρώτο βήμα για ουσιαστική αλλαγή. Δεν χρειάζονται μεγάλες θυσίες· χρειάζεται συνέπεια.

 

2. Σε μια εποχή που τα παιδιά ζουν σε οθόνες, πώς τα φέρνουμε πίσω στη φύση – όχι με πίεση, αλλά με έμπνευση;

Δεν μπορούμε να αφαιρέσουμε τις οθόνες από την ζωής τους. Θα ήταν ουτοπικό να το πιστεύουμε. Αυτό που μπορούμε όμως να κάνουμε, είναι να τους ανοίξουμε μια πόρτα σε έναν κόσμο που καμία οθόνη δεν μπορεί πραγματικά να ανταγωνιστεί: τον κόσμο της φύσης.

Προσφέρουμε στα παιδιά εμπειρίες. Τους δείχνουμε το θαύμα που υπάρχει ακριβώς δίπλα μας: έναν σπόρο που ξυπνάει και γίνεται φυτό, ανθός και τελικά ένα νόστιμο φρούτο , τον μικρόκοσμο που ζει κάτω από μια πέτρα ή την εμπειρία του να μεγαλώνουν υπεύθυνα ένα κατοικίδιο. Τους χαρίζουμε την εμπειρία της ανατολής του ήλιου και τον ήχο της δύσης όταν ο ήλιος σβήνει μέσα στην θάλασσα.

Τους μαθαίνουμε να βρίσκουν τον βορά μέσα στο δάσος και να μην φοβούνται να χαϊδέψουν τα βρύα στους βράχους και τα δέντρα.

Και το πιο σημαντικό: να είμαστε παρόντες μαζί τους. Τα παιδιά εμπνέονται από εμάς. Αν δουν ότι εμείς χαιρόμαστε τη φύση, ότι ακούμε τα πουλιά, ότι παρατηρούμε τα χρώματα του ουρανού, ότι σταματάμε για να αγγίξουμε ένα φύλλο, τότε θα το κάνουν κι εκείνα. 

 

3.Ακραία καιρικά φαινόμενα: πώς εξηγούμε στα παιδιά τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής χωρίς να τους μεταδώσουμε φόβο;

Τα παιδιά αντιλαμβάνονται περισσότερα απ’ όσα πιστεύουμε και το ζητούμενο δεν είναι να τα τους κρύψουμε την αλήθεια — αλλά να τους τη δώσουμε με τρόπο που τα ενδυναμώνει, όχι που τα φοβίζει.

Αντί να περιγράψουμε τις συνέπειες με δραματικό τρόπο, τους εξηγούμε ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα είναι σαν σημάδια ότι πρέπει να προστατεύσουμε τη φύση μας.

Μετατρέπουμε την ανησυχία σε δράση. Τα παιδιά νιώθουν ασφάλεια όταν ξέρουν ότι μπορούν να κάνουν κάτι — όσο μικρό κι αν είναι. Όταν τους λέμε ότι μπορούν να εξοικονομήσουν νερό, να σεβαστούν τα δάση, να φυτέψουν ένα δέντρο, νιώθουν ότι συμμετέχουν στη λύση. Αυτό μειώνει τον φόβο και τα παιδιά κρατούν ότι ο πλανήτης είναι ζωντανός, αλλά χρειάζεται βοήθεια και συνεργασία, και ότι τα ίδια έχουν έναν σημαντικό ρόλο σε αυτό. 

 

4.Καθημερινές συνήθειες — πώς μπορούμε όλοι να προστατεύσουμε το περιβάλλον, ξεκινώντας από το σπίτι;

Ξεκινάμε από τα απλά: λιγότερη σπατάλη, περισσότερη επίγνωση. Μειώνουμε την χρήση πλαστικού και ειδικά πλαστικού μια χρήσεως, μειώνουμε την παραγωγή απορριμμάτων, ανακυκλώνουμε, επιλέγουμε προϊόντα που κρατούν περισσότερο και φροντίζουμε να μην πετάμε τρόφιμα. Βάζουμε περισσότερο πράσινο στο μπαλκόνι και την αυλή μας, μαθαίνουμε τα παιδιά να σέβονται το νερό και την ενέργεια. Αν κάθε σπίτι μάθει να λειτουργεί πιο βιώσιμα, τότε και η συνολική αλλαγή έρχεται πολύ πιο γρήγορα.