̈Εξερευνώ τον κόσμο της φωτογραφίας από τον Φάρο του Κόσμου

̈Εξερευνώ τον κόσμο της φωτογραφίας από τον Φάρο του Κόσμου

W1
Σάββατο 08/10/22
16:00 - 17:00
W1
Σάββατο 08/10/22
16:00 - 17:00
Event header icon
Event header image
Ο Φάρος του Κόσμου υλοποιεί εργαστήρια βασικών αρχών φωτογραφία, με επαγγελματικό εξοπλισμό!
Ηλικίες παιδιών: 6 – 12 ετών

Λίγα λόγια για το εργαστήριο 

Η πρώτη γενιά παιδιών της γειτονιάς που έκανε πράξη την εκπαιδευτική επανάσταση τον Δενδροπόταμο αισθάνεται την ευθύνη να μεταφέρει στη νέα γενιά, στα μικρότερα αδέλφια τους, όλες αυτές τις μικρές κατακτήσεις που άλλαξαν τον εκπαιδευτικό χάρτη της περιοχής τους.

Έτσι,  δημιούργησαν με τη σειρά τους το Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης παιδιών ”Το σχολείο όπως το θέλω εγώ” πού βρίσκεται στη συνέχεια της ίδιας εξελικτικής πορείας που χάραξε ο Φάρος του Κόσμου.

Εισηγήτρια ομάδα: Φάρος του Κόσμου

Ο «Φάρος του κόσμου» και οι δραστηριότητες του ξεκίνησαν το 2004 όταν ο πατέρας Αθηναγόρας Λουκατάρης βρέθηκε στον Δενδροπόταμο. Ο ίδιος μας περιγράφει με λίγα λόγια την πορεία του. «Ο Φάρος ξεκίνησε εντελώς απρόσμενα. Εγώ είχα στο νου μου να κατέβω στην Αφρική, το παιδικό μου όνειρο αυτό ήταν. Από 6-7 ετών ήξερα ότι θέλω να γίνω ιερέας και να πάω σε ιεραποστολή. Όταν ήρθε ο καιρός, τελείωσα τον στρατό, χειροτονήθηκα και είπα στον Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κο.Βαρνάβα που ήξερε το όνειρο μου ότι ήρθε ο καιρός να έχω μια πρώτη επαφή με την Αφρική, μου λέει δεν έχεις να πάς πουθενά, έχουμε και εμείς εδώ Αφρική, πήγαινε στον Δενδροπόταμο να δούμε τι θα κάνεις».

Η ονομασία «Φάρος του κόσμου» επιλέχθηκε γιατί ο φάρος φωτίζει σκοτεινά μέρη και βοηθάει τους ανθρώπους με την λάμψη του να βρούνε τον δρόμο τους και αυτός ήταν ο στόχος. «Ολομόναχος στην αρχή, χωρίς να ξέρω κανέναν, έπαιρνα τα παιδιά και τα κατέβαζα στο υπόγειο της εκκλησίας του αγίου Νεκταρίου που στην αρχή ήταν γιαπί, και αργότερα έγινε ένας πολύ ζεστός χώρος που είχε ζωή όλη την ημέρα και την νύχτα, γιατί από νωρίς κατάλαβα την ανάγκη κάποιων παιδιών από ανύπαρκτα ή επικίνδυνα περιβάλλοντα να μείνουν μαζί μας. Σιγά σιγά, δόθηκε ζωή σε ένα τεράστιο υπόγειο και αμέσως στήθηκαν όλες οι δομές που χρειάζονται για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες αυτών των ανθρώπων. Η ομάδα των εθελοντών σιγά σιγά αυξανόταν από ντόπιους και από τις άλλες γειτονικές περιοχές και ξεκινήσαμε να στήνουμε το δίκτυο που θα ξυπνούσε τα παιδιά για να πάρουν το πρωινό τους, να έχουν καθαρά ρούχα να πάνε στο σχολείο, μετά να έχουν ένα μέρος να φάνε, να κάνουν τα μαθήματα τους και να περάσουν δημιουργικά την υπόλοιπη μέρα τους».